De mythe van “Best Practices”

Bijgewerkt: 27 okt 2018

GeenPoespas levert ook interimmanagers aan KMO/MKB in diverse disciplines. Vaak hebben die tijdelijke medewerkers de reputatie van ergens met quick wins aan te komen zetten, die ze dan “best practices” noemen en die op korte termijn tot resultaten leiden maar op lange termijn eigenlijk contraproductief werken. In dit artikel vragen wij ons af waar die “best practices” vandaan komen en eindigen wij met een simpel recept om van interim management toch een duurzaam succes te maken.


Heel lang geleden kwam er een master studente van de toenmalige VLEKHO -vandaag in de Odisee fusie opgegaan- op mijn kantoor.

“Ik wil mijn master thesis maken over mislukte productlanceringen, kunt u me daarbij helpen? Ik zoek productmanagers en marketingmanagers om te interviewen en omdat u er blijkbaar enige kent, zou u me kunnen introduceren bij hen.” Mijn antwoord was kort en duidelijk: “Ik wil heel graag proberen maar ik geef je geen schijn van kans, niemand in dit vak -en in management disciplines in het algemeen- praat graag over mislukkingen.” De dappere studente wou toch doorzetten. Na drie maand is zij van onderwerp veranderd. Ze had nul response op haar vragenlijst gekregen.


Nuttige lessen van respectievelijk Prof. Freek Vermeulen, Prof. Henry Mintzberg en Prof. Marc Buelens

Maar als het over best practices en succesverhalen gaat...

...dan begint er een bepaalde magie te spelen. Men leest een biografie van een captain of industry en zoekt naar overeenkomsten tussen die bio en zijn eigen levensloop. Vaak lees je in die “airport literature” drie, zeven of tien duidelijke adviezen om even succesvol te worden als je grote voorbeeld. Ondernemers en managers hopen daarin een eenvoudig en herhaalbaar recept te vinden om minstens even succesvol te worden in hun branche als dat voorbeeld.

Het probleem is dat die recepten op zijn minst om aanpassing vragen naar de context en het tijdsgewricht van de organisatie die er mee aan de slag wil gaan.


Professor Freek Vermeulen van de London Business School heeft daarover een schitterende TEDx talk gebracht enige jaren terug en zijn conclusies blijven relevant.

Zo deed hij een onderzoek naar in vitrofertilisatie in het Verenigd Koninkrijk en stelde vast dat ziekenhuizen die hun patiënten screenden op haalbaarheid van een zwangerschap in het begin een hogere successcore behaalden maar over de tijd ingehaald werden door ziekenhuizen die dat niet deden. Die laatsten leerden van hun fouten en verbeterden constant hun praktijk.


De leercurve van een ziekenhuis dat wilde leren, terwijl de collega's op de lauweren van hun "quick win" bleven rusten

Dit is duidelijk een illustratie van hoe de leercurve werkt bij organisaties die niet de gemakkelijkste weg kiezen...

In de woorden van Prof. Vermeulen: het eerste ziekenhuis had een korte termijn best-practice” als een virus binnengehaald. En typisch voor virussen is dat zij zich sneller verspreiden dan dat hun drager overlijdt. Innovatie hoeft dus niet altijd om een “paradigm shift” te gaan. Soms is innovatie gewoon het afscheid nemen van je slechte gewoonten en de uitdaging aangaan om het beter te doen.


Sommige "Best Practices" gedragen zich als een virus.

Een andere interessante invalshoek is al jaren geleden gegeven door Professor Marc Buelens van Vlerick Leuven Gent Managementschool met zijn boek Managementprofeten waar hij -op een vaak humoristische wijze- zijn licht laat schijnen over de vele goeroes die met hun best practices de boer opgingen.

Er blijven maar weinig auteurs wiens theorieën hun eigen verblijf op aarde zullen overleven. Wie dat zijn? Lees het boek. En lees meteen ook Bye Bye Management van hem.

Het helpt je te relativeren.


Het bewijs uit het ongerijmde: “Wij hebben dat al eens geprobeerd”

Ook dat horen onze interimmanagers wanneer ze een nieuwe benadering voor een probleem voorstellen. “Wij hebben dat al eens geprobeerd en het werkte niet.” Wat. Een. Dooddoener.

Wij drukken hen dan op het hart om alles goed in kaart te brengen: de context zoals concurrentiedruk, budget, doelstellingen,... Maar ook ogenschijnlijke toevalligheden die bijdroegen aan de mislukking. Vaak beslist men na zo’n oefening om toch een experiment te doen met de “nieuwe/oude” methode om dan te merken dat ervaring soms een rem op de ontwikkeling van een organisatie kan zijn.


Wat is (interim) management dan wel?

Meer dan dertig jaar na het verschijnen van Henry Mintzberg’s artikel in Harvard Business Review blijkt het beeld van “crafting strategy” nog altijd te staan als een huis.

Onze interimmanagers gebruiken wat wij een incrementele methode noemen. Dat is geen wetenschap maar wel een excellente manier om risico’s te beheersen en snel bij te leren van je fouten. Ook al is management geen wetenschap, dat mag u er niet van weerhouden om wetenschappelijke methoden te gebruiken.

De methode ontstond in de wereld van direct marketing en is geniaal in haar eenvoud.

Dit zijn de stappen:

1. Stel een hypothese voorop

2. Zoek een doelgroep die getest kan worden

3. Test de hypothese en gebruik een controlegroep om de resultaten te vergelijken

4. Doe zoveel iteraties van (2) en (3) tot je geen verbetering meer ziet en begin je af te vragen of je nog wel goed bezig bent....

Jezelf voortdurend in vraag stellen is de essentie van goed management.

Toegegeven, er zijn situaties waar dat niet mogelijk is. Een investering in capaciteitsuitbreiding doe je niet in schijfjes, de keuze voor een technologie of een marketingplatform is vaak een sprong in het duister. Maar waar je kunt leren, zonder in clichés voor of tegen best practices te vervallen en zo wetenschappelijk mogelijk tewerk gaan, moet je dat vooral doen.


Nuttige links:



#interimmanagement #bestpractices #MarcBuelens #HenryMintzberg #FreekVermeulen

199 keer bekeken

Recente blogposts

Alles weergeven

© 2018 door Lingua Franca Bergstraat 14A B-9190 Stekene BE0440 922 804

  • Facebook Social Icon
  • Twitter Social Icon