Wat is een KMO?

GeenPoespas en zijn partners, geïnterviewden, medewerkers, klanten… gebruiken het woord “Kleine en Middelgrote Onderneming” nogal losjes uit de pols. (Voor onze Nederlandse lezers: “Midden en Kleinbedrijf” of MKB) Daarom zetten we graag de puntjes op de “i”.

Ja, er bestaat een ambtelijke omschrijving van wat een KMO is op basis van zeer arbitrair gekozen cijfers zoals balanstotaal, omzet en werknemers. We citeren de Europese KMO-definitie:

Een KMO is een zelfstandig bedrijf met minder dan 250 werknemers én met een jaaromzet van maximum € 50 miljoen óf een balanstotaal van maximum € 43 miljoen.

Een kleine onderneming (KO) is een zelfstandig bedrijf met minder dan 50 werknemers én met een jaaromzet van maximum € 10 miljoen of een balanstotaal van maximum € 10 miljoen.

Een onderneming die vaststelt dat zij op het laatst afgesloten boekjaar de criteria overschrijdt, verliest de hoedanigheid van KMO (of van KO) slechts wanneer deze situatie zich gedurende twee opeenvolgende boekjaren voordoet en vice versa.

Voor ons is dit geen werkbare definitie.

Wij houden nu eenmaal meer van wendbare ondernemingen. Bedrijven zonder poespas dus.

Vandaag nog verscheen er een artikel in The Financial Times over een KMO die een omzet van 1,2 miljard (acht nullen na de “2”) euro draait.

Ja, Ermenegildo Zegna is een KMO, net als Thom Browne die geschat zo’n 100 miljoen dollar omzet draait en net als “onze” Dries van Noten die een vijftigtal miljoen euro omzet.


Uit de Thom Browne 2018 zomercollectie (foto Thom Browne)

Waarom dat allemaal KMO zijn?


Omdat de leiding en het aandeelhouderschap in één hand verenigd zijn.

Dàt en niks anders bepaalt de echte KMO-spirit van wendbaarheid, lange termijn denken, vasthouden aan waarden en engagement voor de klant.

Denk aan het opportunisme van Virgin stichter Richard Branson, platenbaas van o.a. Mike Oldfield en Paula Abdul, die van een toevallig afgelaste vlucht op Puerto Rico een bedrijf in de luchtvaart uitbouwde. Of, dichter bij huis Etienne Kaesteker die samen met zijn vrouw Griet Talpe begon met overstocks op te kopen en de E-5 Modeketen uitbouwde.

Het bewijs uit het ongerijmde? Een klein filiaal van een multinational dat cijfermatig zich voordoet als een KMO is er geen. Het is een aanhangsel van een organisatie waar de scheiding tussen aandeelhouders en “executives” -uitvoerders dus- totaal is. Dat levert een andere sfeer en ander gedrag in de markt op.

Vanuit macro economisch standpunt is er geen verschil tussen de twee typen bedrijven maar wij houden nu eenmaal meer van wendbare ondernemingen. Bedrijven zonder poespas dus.


Het artikel in de Financial Times van 28 augustus

0 keer bekeken

© 2018 door Lingua Franca Bergstraat 14A B-9190 Stekene BE0440 922 804

  • Facebook Social Icon
  • Twitter Social Icon